Co szykuje Image na swoje 30 urodziny?

W kwietniu przyszłego roku wydawnictwu Image Comics strzeli dokładnie 30 lat. Wiadomo, że wydawca planuje w jakiś sposób uczcić ten jubileusz: mówiło się już na przykład o starcie osobnego imprintu pod kuratelą Erica Stephensona. Serwis GamesRadar postanowił podpytać tu i tam, dzięki czemu potwierdzono dwa projekty, które na pewno zadebiutują w 2022 roku.

Wiadomo już, że na przyszły rok studio Top Cow zapowiedziało start nowej odsłony serii "The Darkness", jednakże jest to łączone przede wszystkim z obchodami 25-lecia stworzenia postaci Jackiego Estacado. Todd McFarlane również nie poczekał do przyszłego roku i start uniwersum Spawna zorganizował już teraz. Erik Larsen także nie próżnuje i rozszerza świat Savage Dragona właśnie teraz. Czego zatem można się spodziewać w 2022 roku?

Jim Valentino przyznał, że obecnie pracuje nad książką zatytułowaną "The Official Image Comics Timeline", której premiera jest zaplanowana na luty przyszłego roku. Twórca ten chce także przywrócić na sklepowe półki postać ShadowHawka, który ostatnio był na nich widziany w 2010 roku. Nie ujawnił jednak żadnych szczegółów i należy traktować to jako plotkę.

 

Kolejne nieoficjalne ploteczki mówią o tym, że jednym z wydarzeń przygotowywanych na trzydziestolecie Image jest powrót na sklepowe półki serii "Saga".

Pojawiło się także pytanie o wznowienie kilku klasycznych komiksów wydanych przez Image w latach dziewięćdziesiątych. Eric Stephenson wyjaśnił, że kwestia dostępności tych tytułów nie jest zależna od Image. Przykładowo, taki "Trencher" Keitha Giffena w 2005 roku został przeniesiony do Boom! Studios i tylko autor może zezwolić na ponowne wydanie tego komiksu w barwach Image, zaś skomplikowana sytuacja prawna uniemożliwia w chwili obecnej wznowienia czegokolwiek z serii "Youngblood". Ponadto można wymienić kilka tytułów, w przypadku których nie można mówić o należytym przywróceniu na sklepowe półki ze względu na to, iż zaginęły, zostały zniszczone lub sprzedane oryginały plansz, a zachowane skany są beznadziejnej jakości.

Przypomnę także, że Image Comics planuje zorganizować jubileuszowy konwent komiksowy na pokładzie statku wycieczkowego :)

Źródło: 1

Z archiwum Image #59 - Images of Shadowhawk

Gdy w 1992 roku startowało wydawnictwo Image, niemal każdy z jego założycieli chciał szybko podbić rynek swoimi komiksami. Jedynie Jim Valentino podchodził do tej sprawy nieco inaczej. Twórca ten doskonale zdawał sobie sprawę z tego, że w towarzystwie Todda McFarlane’a, Roba Liefelda czy Erika Larsena jego nazwisko i dorobek nie robią aż takiego wrażenia na czytelnikach. Valentino był bowiem ”tylko” tym gościem od pierwszych i obecnie już nieco zakurzonych Strażników Galaktyki. Gdy więc jego koledzy zarzucili rynek kolejnymi ongoingami pokroju ”Spawna”, ”Savage Dragona” czy ”Youngblood”, on postanowił zachować wstrzemięźliwość i najpierw zaoferował czytelnikom miniserię ”Shadowhawk” oraz planował ukazywać losy tego bohatera w takim właśnie formacie (ostatecznie ukazały się trzy). Początkowo fani jednak domagali się więcej, a Valentino się złamał i ich posłuchał. Tak oto we wrześniu 1993 roku pojawił się pierwszy numer serii ongoing – ”Images of Shadowhawk”. I aż się wierzyć nie chce, na co Valentino dał się nabrać. Bo tytuł ten, to najzwyklejszy w świecie wałek Keitha Giffena.

Jack Kirby i Image Comics - Valentino ujawnia ciekawostkę

Wczoraj cały komiksowy świat świętował setną rocznicę urodzin legendy - Jacka Kirby'ego. Artysta ten miał w swojej bogatej karierze krótki epizod w wydawnictwie Image Comics, gdzie ukazały się dwa z ośmiu zeszytów serii "Phantom Force". Jim Valentino ujawnił jednak, że mało brakowało, a byłoby zupełnie inaczej.

Otóż gdy wydawnictwo Image powstawało, Valentino wpadł na pomysł, by zagrać nieco na nosie Marvelowi. Zadzwonił więc do żony Jacka Kirby'ego i zapytał, czy komiksy z dużym I na okładce mogłyby zawierać przy spisie twórców zwrot "Jack Kirby presents", analogiczny do "Stan Lee presents" w komiksach z Domu Pomysłów. Po krótkiej rozmowie Valentino usłyszał, że legendarny twórca nie ma nic przeciwko i wyraża zgodę. Ostatecznie zwrot ten nie trafił do komiksów z Image, ponieważ założyciele uznali, iż chcą budować własną markę sami, a nie korzystać z "pleców" legendarnego twórcy.

Valentino wspomniał jeszcze, że za każdym razem gdy Kirby spotykał któregoś z założycieli wydawnictwa Image, zamiast imion zwracał się do nich zwrotem "Image boys".

Źródło: Newsarama

Top 5 #51 - Odważne decyzje Jima Valentino

W październiku ubiegłego roku, na kolejnej odsłonie MFKiG w Łodzi, poprowadziłem prelekcję o odrobinę mniej znanej historii Image Comics. Jednym z jej punktów było wspomnienie o kilku zapomnianych nieco zasługach Jima Valentino dla wydawnictwa. Dziś chciałbym trochę do tego wrócić, ponieważ mało kto o tym wie, ale to właśnie kilka decyzji tego twórcy ukształtowało Image Comics takim, jakie jest obecnie.

Z archiwum Image #18

W dzisiejszej odsłonie komiks wyjątkowy, ponieważ swego czasu bardzo dużo naczytałem się o tym, że jest to prawdopodobnie najlepsza rzecz, jaką wypuściło wczesne Image. Że swoim poziomem przebija nawet dość chwalonego przeze mnie ”Savage Dragona”. Znam już tę historię, lecz niestety z niezbyt legalnych źródeł. Długi czas polowałem na zeszyt ten w przystępnej cenie, aż w końcu udało się. Pierwszy numer serii ”Shadowhawk” autorstwa Jima Valentino jest w moich rękach i może stać się bohaterem kolejnej odsłony ”Z archiwum Image”.

Historia Image Comics część trzecia: Highbrow Entertainment oraz Shadowline

Co prawda dziś na „historyczną” rozkładówkę biorę nie jedno, ale aż dwa studia Image Comics, to jednak dzisiejszy wpis będzie najkrótszy spośród wszystkich, które opisują funkcjonowanie wydawnictwa. Dlaczego? Ponieważ zarówno Highbrow Entertainment jak i Shadowline nie przeżywały niemal żadnych wstrząsów ani nie wywoływały skandali, po prostu przez całe lata robiły swoje, co zresztą zaraz Wam udowodnię.

Highbrow Entertainment

Studio założone przez Erika Larsena jest teraz bodaj najspokojniejszym „zakątkiem” Image. Twórca ten planował stworzyć całą swoją część uniwersum wydawnictwa, co początkowo nawet mu się udawało. Larsen przyniósł ze sobą do Image postacie, które stworzył dla krótko istniejącego Megatron Comics, którymi byli Savage Dragon oraz Vanguard. Po dość dużym sukcesie miniserii z tym pierwszym, Highbrow oficjalnie ruszyło z kopyta. W ofercie studia znalazły się wydawany do dziś „The Savage Dragon”, a także serie „Vanguard”, „Freak Force”, „Star” czy „Super Patriot”. Początkowo wydawało się, że każde z nich zdobędzie sporą popularność i na dłużej zadomowi się w ofercie Image, lecz z czasem wyniki sprzedaży okazały się nieubłagalne. To właśnie komiksy ze studia Highbrow były tymi, które najmocniej ucierpiały na obcięciu ilości zamówień przez poszczególne sklepy komiksowe, o czym pisałem w pierwszej części „Historii Image”. Po 1996 roku Larsen tylko dwa razy zdecydował się na opublikowanie coś poza kolejnymi przygodami Dragona, ale bohaterowie wszystkich spośród wyżej wymienionych serii nie zostali zapomniani. Każde z nich do dziś okazyjnie pojawia się w kolejnych numerach „The Savage Dragon”. Vanguard był nawet częścią planowanego na 2006 rok przez Roba Liefelda odrestaurowania „Youngblood”, lecz krótki żywot tej serii poskutkował powrotem do gościnnych występów w opus magnum Larsena.

Sam twórca wsławił się tym, jako pierwszy spośród założycieli Image Comics opowiedział się przeciwko ścisłemu, komiksowemu uniwersum. Stało się to po tym, gdyż nie był zadowolony ze sposobu w jaki powstał komiks WildC.A.T.S. v1 #14, na łamach którego gościnnie pojawili się Freak Force oraz Savage Dragon.

Studio Highbrow próbowało uszczknąć coś z tortu animacji, jaki pewnego dnia pojawił się w siedzibie Image Comics. Niestety, podobnie jak animacje poświęcone Spawnowi i WildCats, tak i serial o Savage Dragonie nie utrzymał się zbyt długo na antenie. Ostatecznie w 1995 roku powstało jedynie 26 odcinków.

Aż do 2004 roku Erik Larsen po cichu funkcjonował sobie na boku wydawnictwa Image, tworząc jedynie kolejne przygody swojego zielonoskórego bohatera. Wtedy też został nominowany na naczelnego Image Comics. Także i po awansie trudno mówić o jakimś znaczącym wkładzie twórcy w rozwój wydawnictwa. Nie powstrzymał on powolnych spadków wyników sprzedaży i chyba najmocniej zapamiętany zostanie za to, że pozwolił wrócić do Image pierwszemu buntownikowi – Robowi Liefeldowi. Nie mogąc pogodzić obowiązków naczelnego z tworzeniem „The Savage Dragon”, Larsen zrezygnował z posady, co okazało się świetną decyzją. Jego następca – Eric Stephenson, znów uczynił z Image trzecią siłę na rynku.

Pod koniec 2013 roku Highbrow Entertainment wydaje jedynie kolejne numery „The Savage Dragon”, który pomału zbliża się do 200 numeru. Larsen próbował jeszcze reanimować „Supreme” dla studia Extreme, ale o tym dowiecie się więcej z kolejnych wpisów. 

Shadowline

Jak już mogliście dowiedzieć się z poprzednich wpisów, Shadowline jest studiem założonym przez Jima Valentino. Oficjalnie powstało ono w grudniu 1992 roku, gdy małe, lecz znane do dziś logo, pojawiło się na wewnętrznej stornie okładki komiksu „Shadowhawk #3”. Właśnie ten tytuł miał być najważniejszą pozycją studia, oczywiście tworzoną przez samego Valentino. Jakieś musiało być zdziwienie twórcy, gdy okazało się, że jedne z najgorszych wyników sprzedaży spośród oferty Image, a deklarowana niemal od samego początku niechęć do jednego, wspólnego uniwersum tylko ten stan pogłębiały. „Shadowhawk” w krótkim odstępie czasu zaliczył trzy krótkie serie (łącznie osiemnaście numerów), po czym odszedł w zapomnienie.

Valentino publikował także prace innych twórców. Ale nie oszukujmy się – były one w większości kiepskie. W końcu przyszedł rok 1997, gdy twórca wymyślił sposób na ratowanie swojego tworu. Oficjalnie ogłoszono, że od tego czasu Shadowline przestaje istnieć, a w jego miejscu pojawi się „Non-line” – zarządzana przez Valentino linia, nie będąca osobnym studiem, która publikować będzie wybrane komiksy zdolnych twórców, a i gdzie od czasu do czasu sam twórca coś napisze i narysuje. Ogłoszono także, że zakończono istnienie uniwersum studia i odtąd każda pozycja istnieje „sama dla siebie”, bez powiązań z innymi tytułami. „Non-line” nie odniosło spektakularnego sukcesu, ale decyzja ta pozwoliła jednemu z założycieli Image przetrwać we względnym spokoju.

Jim Valentino jednak nie był zbyt zadowolony z tego, co osiągnął w wydawnictwie. Gdy w 1999 roku nominowano go na naczelnego, „Non-line” jako osobny twór de facto przestało istnieć. Owszem, wciąż ukazywały się komiksy „bez studia”, lecz nie było jednej osoby sprawującej nad nimi pieczę. Spekuluje się nawet, że Valentino został naczelnym, by ponownie poczuć się ważnym w Image, skoro większość jego kolegów-współzałożycieli odnieśli zdecydowanie większe sukcesy. Miał on ogromnego pecha, ponieważ na samym początku to właśnie jemu przyszło posprzątać po odejściu Jima Lee, gdy ten przeniósł cały WildStorm do DC Comics. Cała kadencja twórcy polegała na tym, by ustabilizować pozycję wydawnictwa po tym zdarzeniu, które przy okazji rozwaliło wspólne uniwersum Image. Efekt rządów Valentino jest widoczny do dziś, ponieważ to właśnie za jego czasów wydawnictwo przebranżowiło się i otwarło na autorskie projekty młodych, zdolnych twórców. W 2004 roku, Jim zostaje zastąpiony przez Erika Larsena.

W tym też okresie dwudzieste urodziny obchodził Normalman – jeden z herosów stworzonych przez Valentino. Specjalny komiks z jego udziałem był jednocześnie odrodzeniem się Shadowline. W 2005 roku pojawia się pierwszy zeszyt, który znów posiada charakterystyczne logo na okładce. Jest nim nic innego jak „Shadowhawk vol. 2 #1”. Tradycji stało się zadość i seria ta nie przetrwała zbyt długo (15 numerów), lecz pociągnęła za sobą całą falę tytułów do scenariusza tego twórcy. Gdy ta przeszła, Shadowline skupiło się na publikacji 3-5 tytułów miesięcznie, za powstanie których rzadko kiedy odpowiada sam Valentino. Tak studio funkcjonuje do dziś, wydając między innymi takie hity jak „Peter Panzerfaust” czy „Rebel Blood”.

Warto jeszcze wspomnieć o Silverline – założonej przez Valentino linii wydającej od czasu do czasu powieści graficzne.

Na dziś to byłoby tyle. Dajcie znać o którym ze studiów chcielibyście przeczytać następnym razem. Do wyboru zostały Todd McFarlane Productions, Extreme Studios oraz Top Cow Productions.

Historia Image Comics część pierwsza

Na początku było... wydawnictwo Marvel Comics. Rzecz dzieje się w 1991 roku. Do biura Terry’ego Stewarda – ówczesnego prezydenta tego wydawnictwa, przychodzi grupka twórców niezadowolonych z tego, w jaki sposób są traktowani przez Dom Pomysłów. W większości rysownicy mają pretensje o to, że ich prace traktowane są jako taśmowy wyrób, nie mają żadnego wpływu na proces twórczy, a także nie posiadają praw autorskich na stworzone przez siebie postacie. Grupa domagała się zasadniczych zmian w funkcjonowaniu Marvela, lecz uzyskali odpowiedź odmowną. Na czele grupy stali Todd McFarlane oraz Rob Liefeld. Po tym jak odmówiono spełnienia ich żądań, ci dwaj panowie odeszli z Domu Pomysłów, zabierając ze sobą jeszcze Jima Lee, Erika Larsena, Marca Silvestriego, Jima Valentino, Whilce’a Portacio oraz Chrisa Claremonta. Na początku 1992 roku, ósemka „uciekinierów” ogłosiła stworzenie wydawnictwa Image Comics.

Już na samym początku ujawniono jasne zasady działania wydawnictwa. Przede wszystkim, Image nie miało najmniejszego zamiaru ingerować w prace poszczególnych twórców, ani także posiadać praw autorskich na którąkolwiek z wymyślonych przez nich postaci. Drugą zasadą był brak ingerencji wewnętrznych, co oznaczało np. że Jim Lee nie mógł mieć wpływu na to, co działo się na łamach serii tworzonej przez Jima Valentino i na odwrót. Jedyną „częścią” wydawnictwa będącą jego własnością okazało się znane już od dwudziestu lat logo, stworzone przez Hanka Kanalza.

Od początku głównym założeniem twórców Image Comics było stworzenie osobnego studia dla każdego z nich. Chris Claremont wycofał się z tej umowy i pozostał freelancerem, natomiast Whilce Portacio przeżywał zawirowania rodzinne i z braku dostatecznej ilości wolnego czasu także nie zdecydował się na stworzenie swojego studia. Tak więc w 1992 roku Image Comics podzieliło się na sześć części:

Extreme Studios – Założone przez Roba Liefelda. Tu publikowano takie tytuły jak „Youngblood”, „Prophet” czy „Supreme”.

Highbrow Entertainment – Którego twórcą był Erik Larsen, twórca „The Savage Dragon” oraz „Freak Force”.

Shadowline – Stworzone przez Jima Valentino. Na początku największym hitem studia była seria „Shadowhawk”.

Todd McFarlane Productions – Tu raczej nie trzeba pisać kto był założycielem, prawda? W tym studiu powstał „Spawn”.

Top Cow Productions – „Dziecko” Marca Silvestriego i dom takich serii jak „Witchblade” czy „The Darkness”

Wildstorm Productions – Gdzie swój dom znalazły wszystkie pomysły Jima Lee, na czele z „WildC.A.T.S.” oraz „StormWatch”.

Tu może wspomnę, że o każdym z wymienionych wyżej studiów, a także o tych które powstały w późniejszym okresie, napiszę osobną notkę. Niewykluczone że więcej niż jedną.

Wróćmy jednak do Image Comics. Na samym początku swojego funkcjonowania, nowy gracz na rynku podczepił się pod wydawnictwo Malibu Comics i korzystał z jego kanałów dystrybucji, marketingu oraz administracji. Trwało to jedynie do 1993, ponieważ Image stało się szybko poważnym graczem na rynku i mogło się już ostatecznie usamodzielnić. Jak do tego doszło? Niemal każdy z opublikowanych przez nowe wydawnictwo komiksów stawał się wydawniczym hitem. Tak było z historycznie pierwszą pozycją od Image – „Youngblood #1”, a także z każdym kolejnym komiksem. Przykładowo, „Spawn #1” sprzedał się w wysokości 1.7 miliona egzemplarzy, co do dziś jest rekordem wśród komiksów spoza Marvela i DC. Część spośród ojców założycieli uznało, że warto stworzyć coś na kształt uniwersum Image i, przy zachowaniu swobody twórczej, niektóre serie zaczęły się przenikać. Dzięki temu czytelnicy mogli być świadkami team-upu Spawna z Youngblood czy WildC.A.T.S. z Savage Dragonem. Erik Larsen oraz Jim Valentino obawiali się, że doprowadzi to do przekształcenia Image w korporację podobną do tej, którą z hukiem opuścili i z czasem zaczęli się wycofywać ze wspólnego uniwersum.

Jednak Image nie było tylko wydawcą dość specyficznych komiksów z napakowanymi do granic rozsądku superbohaterami. Wyżej wspomniane zasady działania firmy zaczęły stopniowo przyciągać kolejnych twórców, którzy chcieli stworzyć coś całkowicie po swojemu. I tak wkrótce Image zaczęło publikować takie tytuły jak „The Maxx” Sama Kietha, „Pitt” Dale’a Keowna czy „Astro City” Kurta Busieka oraz Alexa Rossa.

Pierwsze kłopoty Image Comics pojawiły się w połowie lat 90-tych, gdy sklepy komiksowe dość mocno okroiły ilość zamawianych u wydawcy komiksów. Wszystko ze względu na dość niekorzystne dla nich zasad współpracy z Image, przez które na koniec sklepy zostawały z ogromną ilością komiksów Image, których nikt nie chciał kupować. To zabolało poszczególne studia, zwłaszcza pod względem finansowym. Rozwiązaniem okazało się zatrudnienie Larry’ego Mardera, który nawiązał nowe kontakty z poszczególnymi dostawcami komiksów i ustalił zasady jasne, klarowne oraz korzystne dla obu stron. Po jakimś czasie zamówienia na komiksy od Image znów zaczęły wzrastać, zupełnie nowe serie pokroju „Witchblade” czy „Gen13” stawały się wydawniczymi hitami, a Image Comics wyprzedziło upadające już Malibu Comics oraz Valiant Comics i stało się trzecią siłą na rynku.

Niestety, gdzie kucharek sześć tam... spore kłopoty. Sukces najwyraźniej podzielił założycieli Image, ponieważ zaczęły pojawiać się pomiędzy nimi spięcia. Rob Liefeld został naczelnym całości wydawnictwa i zaczął wykorzystywać swoją pozycję do promowania Maximum Press – autorskiego edytora komiksowego, którego nie włączył w struktury Image. Jako pierwszy zaprotestował Marc Silvestri, któremu nie podobały się próby podkupienia Michaela Turnera, których dopuścił się Liefeld i postanowił odłączyć Top Cow od wydawnictwa. To zadziałało na wyobraźnię reszty założycieli i po wielu naradach w 1996 roku postanowiono wyrzucić twórcę „Youngblood” z Image Comics. Ten zabrał ze sobą całość studia Extreme, połączył z Maximum Press i przekształcił w wydawnictwo Awesome Comics. Silvestri w reakcji na te wydarzenie powrócił z Top Cow w struktury Image. Gdy wydawało się, że nastały spokojniejsze czasy, w 1998 roku prawdziwą bombę zrzucił Jim Lee gdy postanowił sprzedać WildStorm wydawnictwu DC. W tym momencie nastąpił faktyczny koniec „uniwersum Image”, co przyniosło sporo kłopotów poszczególnym twórcom. Już odejście Liefelda sprawiło, że Todd McFarlane musiał dość poważnie zmienić origin Spawna, lecz zniknięcie WildStormu wpłynęło na takie serie jak „Cyber Force”, „Hunter Killer”, a także ponownie na miesięcznik, którego bohaterem był Al Simmons.

Wraz z odejściem Lee, poszczególne studia zmieniły nieco taktykę wydawniczą. Komiksy z Top Cow stały się praktycznie osobnym uniwersum, podobnie jak wspomniane już prace McFarlane’a. Erik Larsen skupił się wyłącznie na „The Savage Dragon”, co zresztą robi do dziś, a Shadowline zostało zamknięte. W 1999 roku z pracy odszedł Larry Marder, a zastąpił go Jim Valentino. Od tego czasu Image postanowiło zdywersyfikować swoją ofertę i skupić się na publikowaniu komiksów określanych jako „non-studio”, oczywiście nie zabraniając poszczególnym twórcom publikować pod własnym szyldem. Valentino ustąpił w 2004 roku, zastąpiony przez Erika Larsena. Ten nie wsławił się niczym, ponieważ kontynuował dzieło swojego poprzednika. Nie był to najlepszy okres dla Image, które osiągało coraz gorsze wyniki sprzedaży i musiało rywalizować z Dark Horse Comics oraz IDW Publishing o miano trzeciej siły na rynku. Wiele zmieniło się w 2008 roku.

Wtedy też w Image pojawił się Eric Stephenson. Nie tylko namówił on Jima Valentino do wskrzeszenia Shadowline, ale także znacząco zwiększył rolę w wydawnictwie młodego zdolnego Roberta Kirkmana, który dał Image hity pokroju „The Walking Dead” oraz „Invincible”. Znów wzrosła rola poszczególnych studiów, lecz komiksy „non-studio” nie straciły na swojej ważności. Dziś można śmiało powiedzieć, że aktualna oferta Image to w połowie pozycje studyjne, a w połowie komiksy wydawane pod wspólnym szyldem. W połowie 2010 roku Kirkman zakłada własny imprint Skybound, a w 2012 roku John Michael Straczynski reaktywuje Joe’s Comics. Wcześniej była to mała część Top Cow, dziś pełnoprawne studio Image.

Wspomnieć należy także, że w 2007 roku do Image wraca Rob Liefeld. Próbuje on reanimować markę „Youngblood”, a w 2012 roku ze średnim skutkiem przywraca do życia studio Extreme.

Pomimo tego, rok 2012 ogólnie był pasmem sukcesów wydawnictwa. Z okazji dwudziestolecia istnienia Image, nie tylko przyciągnięto masę uznanych twórców, ale także ruszono ze sporą ilością nowych pozycji. Wśród nich „Saga”, „The Manhattan Project” czy „Fatale”. Image odzyskało pozycję trzeciej siły na rynku, a rok 2013 pokazał, że na tym wydawnictwo nie ma zamiaru poprzestać.